Warunki udzielenia małżeństwa mieszanego wyznaniowo – prawo kanoniczne

Czy w świetle prawa kanonicznego istnieje możliwość zawarcia sakramentu małżeństwa katolika z chrześcijaninem – a katolikiem?

Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski o przygotowaniu do małżeństwa nr 72 podaje, że katolikiem jest każdy, kto został ochrzczony w kościele katolickim lub do niego został przyjęty przez formalne wyznanie wiary, a nie odstąpił formalnym aktem od kościoła. Akatolik to członek jakiegoś wyznania chrześcijańskiego niekatolickiego (protestant, wyznawca kościoła grecko-wschodniego).

 

Możliwość zawarcia małżeństwa mieszanego wyznaniowo

Kanon 1086 kodeksu prawa kanonicznego stanowi, że:


§ 1. Nieważne jest małżeństwo między dwiema osobami, z których jedna została ochrzczona w Kościele katolickim lub była do niego przyjęta i nie odłączyła się od niego formalnym aktem, a  druga jest nieochrzczona.


Od tej przeszkody można dyspensować tylko po wypełnieniu warunków, o których w kan. 1125 i 1126. Z treści kanonu wyraźnie wynika, że kościół zgadza się na zawieranie małżeństw mieszanych wyznaniowo pod pewnymi warunkami. Zawieraniu takich związków Kościół się nie sprzeciwia, ale potrzebna jest zgoda władz kościelnych (Kan. 1124 KPK). Zgody (dyspensy) udziela ordynariusz miejsca (biskup). O dyspensę występuje się za pośrednictwem proboszcza danej parafii.

Kanon 1125 kodeksu prawa kanonicznego stanowi, że tego rodzaju zezwolenia może udzielić ordynariusz miejsca, jeśli istnieje słuszna i rozumna przyczyna.

 

Warunki udzielenia małżeństwa mieszanego wyznaniowo

Małżeństwa mieszanego wyznaniowo można udzielić po spełnieniu następujących warunków:

 

  1. Strona katolicka winna oświadczyć, że jest gotowa odsunąć od siebie zagrożenie utraty wiary, jak również złożyć szczere przyrzeczenie, że uczyni wszystko, co w jej mocy, aby wszystkie dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele katolickim;
  2. Druga strona winna być powiadomiona w odpowiednim czasie o składanych przyrzeczeniach strony katolickiej, tak aby rzeczywiście była świadoma treści przyrzeczenia i obowiązku strony katolickiej;
  3. Obydwie strony powinny być pouczone o celach oraz istotnych przymiotach małżeństwa, których nie może wykluczać żadna ze stron.

 

Strona katolicka musi więc złożyć przyrzeczenie, że zrobi wszystko, aby w związku nie osłabić swej wiary i że dzieci będzie się starać wychowywać po katolicku. Zawarcie takiego małżeństwa ostatecznie jest ryzykiem, które podejmują strony. Kanon 1126 kodeksu prawa kanonicznego stanowi, że Konferencja Episkopatu powinna zarówno określić sposób składania tych oświadczeń i przyrzeczeń, które są zawsze wymagane, jak i ustalić, w jaki sposób ma to być stwierdzone w zakresie zewnętrznym oraz jak ma być o tym powiadomiona strona niekatolicka.

Przebieg ślub ekumenicznego

Kanon 1127 w paragrafie 3. mówi, że po i przed udzieleniem sakramentu małżeństwa nie wolno dokonać innego religijnego aktu zaślubin (np. w wyznaniu współmałżonka). Uroczystość zawarcia małżeństwa mieszanego wyznaniowo z osobą wyznania protestanckiego zasadniczo odbywa się poza Mszą świętą. Podczas nabożeństwa odczytuje się Słowo Boże, a następnie małżonkowie składają sobie przyrzeczenia. Istnieje możliwość udzielenia Komunii świętej każdemu, kto może ją przyjąć. Ewangelik ze względu na inne rozumienie Eucharystii nie może jej przyjąć. Natomiast małżeństwo katolika z osobą wyznania prawosławnego może zostać zawarte podczas Mszy świętej, nie ma także przeszkód do przystąpienia do Stołu Pańskiego po obu stronach.

 

Potrzebujesz porady prawnej w zakresie prawa kanonicznego? Skorzystaj z usług kanonistów w Poradni Rodzinnej Salomon – zapraszamy do kontaktu!

‹ wróć

Skontaktuj się z nami